Limitless Frontier of Imagination

โฮ่ๆๆ ในครั้งนี้ข้าพเจ้าอยากจะขอแนะนำการ์ตูนที่ "ดีๆ" ในอีกความหมายนึง (คนละความหมายกับ "ดีๆ" ในบอร์ด Pantip นา เหอๆ) เนื่องจากความกลัวที่ Blog ของข้าพเจ้าจะกลายเป็นที่รวมแต่อะไรที่โหดๆ หุ่นยนต์ๆ โลกแตกฯ หรืออะไรเทือกนั้น ครั้งนี้เลยขอแนะนำการ์ตูนที่น่าร้ากกกก ไร้พิษภัย อ่านแล้วอมยิ้ม บ้าง อิๆ

อ้ากกกก!! ลูกแมวน้อยช่างน่ารักเหลือเกิน วาดหน้าปกแบบนี้มันโหดร้ายทารุณ(กับจิตใจ)เกินไปแล้วเฟ้ยยย OTZ

....ให้สารภาพตามตรงมีหลายครั้งในอดีตที่ข้าพเจ้าอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมนักเขียนหลายต่อหลายคน ชอบพูดถึงสัตว์เลี้ยงสุดรักของตนประดุจลูกแท้ๆของตัวเองก็ไม่ปาน.... โดยต้องขอออกตัวก่อนว่าข้าพเจ้านั้นเป็นจำพวก "ไม่เคยคิดจะเลี้ยงสัตว์แม้แต่นิดเดียว" หลักๆก็เพราะกลัวพวกมันจะไปทำให้บ้านรก, ทำให้เหล่าของสะสมสุดรักเสียหาย, วุ่นวาย, ยุ่งยาก ฯลฯ

สิ่้่งที่การ์ตูนเรื่องนี้ทำให้ข้าพเจ้ายอมรับว่าเป็นการ์ตูนที่ดีนั้นก็คือ ทำให้ข้าพเจ้า "เข้าใจ" ถึงจิตใจของคนที่รักสัตว์ ประมาณว่า "โอ้ ถ้าเป็นแบบนี้ ไม่รักไม่เห่อก็แปลกแล้วเฟ้ยยย" โดยเปลี่ยนวิธีการนำเสนอซะเล็กน้อย แทนที่จะวาดแมวตรงๆไปเลย ก็เปลี่ยนเป็นวาดสาวน้อยหูแมว (หูหมาก็มี) เวลาต้องการจะสื่อถึงความคิดและมุมมองของเหล่าลูกหมาลูกแมว (โอ้พระเจ้ามันยอดมากจอร์จ!!!) การเล่าเรื่องก็อาศัยวิธีเล่าแบบการ์ตูน 4 ช่องจบ (4koma) ทำให้อ่านได้เพลินๆ เวลาเครียดๆก็สามารถหยิบมาอ่านซักหน้าสองหน้าก็มีความสุขแล้ว

(ฮิเมะจัง (ชื่อลูกแมว <-> นางเอก?) น่ารักจริงวุ้ย ให้ดิ้นตายซิ)

วิเคราะห์จุดดีของเรื่อง (แบบจริงจัง) - ถึงมองเผินๆเหมือนจงใจวาดการ์ตูนสาวน้อยหูแมวหูหมามาเอาใจเหล่าโอตาคุุ แต่ภายในมุขแต่ละมุขกลับแสดงให้้ข้าพเจ้ารู้สึกถึงความรักที่มีต่อสัตว์เลี้ยงของผู้เขียนได้อย่างชัดเจน ให้ยิ่งไปกว่านั้นการ์ตูนเรื่องนี้สามารถตอบคำถามที่ข้าพเจ้ามีอยู่ในใจมาตลอดได้อย่างงดงาม "จะลำบากลำบนเลี้ยงไปทำไม วุ่นวายก็วุ่นวาย บ้านก็รกอีก" ด้วยคำตอบง่ายๆ "เพราะรักไงละ..."

วิเคราะห์จุดดีของเรื่อง (แบบไร้สาระ) - ... จะให้พูดอีกเรอะ! เห็นหน้าปก เห็นตัวอย่างแล้วจะให้พูดอีกเรอะ! ปรกติรักสัตว์ หรือไม่รักสัตว์ ก็ไม่ใช่ประเด็นแล้วเฟ้ย อย่างน้อยๆก็มีอยู่หนึุ่งหน่อนี่แหละที่ "เคย" ไม่รักสัตว์มาก่อน แต่ตอนนี้เริ่มรักสัตว์แล้วแฮะ...