Limitless Frontier of Imagination

แฮ่มๆ ในครั้งนี้ข้าพเจ้าขอลองเปลี่ยนบรรยากาศมาแนะนำ โดจิน "ดีๆ" กับเขาบ้าง โดยก่อนอื่นข้าพเจ้าต้องขอบอกว่า ในสายตาของคนไทยส่วนใหญ่ โดจินมักจะถูกมองรวมๆว่าเป็นการ์ตูนโป๊-เปลือยไปซะหมด ซึ่งจริงๆแล้วนั้น ถึงส่วนใหญ่จะเป็นแนวๆอย่างที่คิด แต่ก็มีบางผลงานที่มีคุณค่า น่าสนใจ โด่งดังได้โดยที่ไม่ต้องใช้ความโป๊เป็นจุดขายแต่อย่างใด ในครั้งนี้ (และอาจจะมีครั้งต่อๆไป) ข้าพเจ้าก็จะขอนำผลงานดีๆเหล่านี้มาแนะนำ (ไอ้พวกด้านมืดนั่น ไม่ต้องให้แนะนำหรอก)

Ps. ข้าพเจ้าเป็นลูกค้าประจำของร้าน Tora no Ana (とらのあな) สาขาอากิบะ ที่มักจะไปซื้อโดจินที่ชั้น5 มากกว่าโดจินที่ขายอยู่ชั้น4 ถ้าใครเข้าใจความหมายที่ว่านี้ก็แปลว่าคอเดียวกัน....

(กลับเข้ามาเรื่องโดจิน) โดจิน เรื่องนี้ถือว่าเป็น หมวด Parody (ล้อเลียน) ของ นิยาย, อนิเม ชื่อดัง (สังเกตุว่าข้าพเจ้าไม่รวมรูปแบบการ์ตูนรวมเล่มเข้าไปด้วย!) "สึซึมิยะ ฮารูฮิ"  นั่นเอง ซึ่งแน่นอนสำหรับคนที่ไม่รู้จักต้นฉบับ อาจจะได้ความสนุกจากโดจินเรื่องนี้ได้ไม่เต็มร้อย (เผลอๆอาจจะทำให้เข้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ผิดไปอีก) เพราะฉะนั้น สำหรับคนที่ยังไม่รู้จักเรื่องนี้ ข้าพเจ้าขอแนะนำให้ไปอ่านจาก Category ชื่อ Suzumiya-Haruhi ใน Blog ของจ่ากบ หนึ่งในสมาชิกของ Exteen เราๆนี่เองแหละ (คนขยัน คนมีความตั้งใจ สมควรต้องได้รับความยกย่อง )

ก่อนจะเข้าเรื่อง ข้าพเจ้าขอประกาศอะไรไร้สาระอีกนี้ดดด (ลีลาจริง) - ในมุมมองของข้าพเจ้านั้น นางาโต้ ต่างหากที่เป็นนางเอกเฟ้ย! ลงทุนลงแรง ลำบากลำบนแค่ไหนก็ไม่บ่น น่าร้ากกก อีกต่างหาก (แถมยังชอบคนพากษ์เสียงนางาโต้ มากกว่าด้วยเฟ้ย) ฮารุฮิ ก็แค่เป็น "ตัวเอก" เฉยๆนั่นแหละ แง่งๆ รอดู 2nd season กันเองละกัน เหอๆ ... เฮ้อออ ไร้สาระจริงๆ เข้าเรื่องดีกว่า....

("นางเอก" นางาโต้ ขึ้นปกพร้อมแกงกระหรี่และผ้ากันเปื้อน พร้อมชื่อเรื่อง "ทั้งวันนี้ และ พรุ่งนี้ ก็เป็นวันแกงกระหรี่") 

(เรื่องมันเริ่มจากเจ้าเคียวน์ดันไปบอกนางาโต้ให้ลองทำแกงกระหรี่เองบ้างอย่าใช้แต่แกงกระหรี่สำเร็จรูป จนคุณเธอยอมทำ พอเห็นเจ้าเคียวน์กินอย่างเอร็ดอร่อยก็เลยรู้สึกมีความสุขไปด้วย)

(วันต่อมา เจ้าเคียวน์ดันลืมเอาข้าวกล่องมา แต่โชคดีได้ "ตัวเอก" ฮารูฮิ เลี้ยงข้าวแกงกระหรี่โรงอาหาร โดยที่เหตุการณ์ทั้งหมดถูก นางาโต้ มองอยู่โดยตลอด - อีกฝ่ายใช้พลังสาย Tsundere (รักนะแต่ไม่บอก ได้แต่ทำเป็นโกรธ) มาแล้วนะเฟ้ย ต้องทำอะไรบางอย่างแล้ว นางาโต้!)

(ในเย็นวันนั้น หลังจากที่เคียวน์มากินแกงกระหรี่ที่ห้องนางาโต้เหมือนเคย สิ่งที่ต่างคือครั้งนี้ไม่เติมข้าวเหมือนเช่นเคย -ก็กลางวันกินแกงกระหรี่กับฮารูฮิมาแล้วนี่หว่า- นางาโต้เลยตัดสินใจ "ทำอะไรบางอย่าง" กับเจ้าเคียวน์ ซึ่งอาการดังกล่าวก็แสดงออกมา ตอนที่เจ้าเคียวน์โดนฮารูฮิลากไปกินแกงกระหรี่ฝีมือตนที่บ้าน (ดีนะเนี่ยที่ร่ายไว้ ไม่งั้นเจ้าเคียวน์เสร็จฮารูฮิไปแล้วเพราะอย่างน้อยๆก็ได้กินแกงกระหรี่ระดับเทพนี่ฟ่า) 

(ซึ่งไอ้อาการดังกล่าวคือรู้สึกอยากกินแกงกระหรี่ตลอดเวลา  จนในที่สุดต้องกลับมากินแกงกระหรี่ที่ห้องของนางาโต้ เรื่องราวจบลงพร้อมๆกับ รอยยิ้ม..น้ำตา...และ การหัวเราะ ครั้งแรก ของนางาโต้ นั่นเอง <- สรุปว่าเป็นเรื่องสยองขวัญเรอะเนี่ย )

วิเคราะห์อย่างมีสาระ - สิ่งที่ชอบคือ ภายในหน้ากระดาษเพียง 20 หน้า คนเขียนสามารถแสดงให้เห็นถึง ความอบอุ่นของนางาโต้ ความสดใสของฮารูฮิ และแน่นอน ความบิดเบี้ยวของนางาโต้ ได้อย่างยอดเยี่ยม สะท้อนให้เห็นว่า "ความรู้สึกดีๆ" ที่นางาโต้มีให้ต่อเจ้าเคียวน์เนี่ย อาจจะผลักดันให้เธอทำอะไรที่ไม่น่าเชื่อก็ได้ (ไม่ได้สปอยล์นา เหอๆ แค่พูดถึงโดจินเล่มนี้) นอกจากนี้ ถ้าอยากคิดอะไรให้ลึกๆเข้าไปอีก ก็ลองคิดดูว่า "อะไรที่ทำให้อาการอยากแกงกระหรี่ของเจ้าเคียวน์มันกำเริบ" ไม่แน่ถ้านางาโต้อาจจะตั้งไว้ว่า "ชอบ" แกงกระหรี่ของฮารูฮิมากกว่าเมื่อไหร่ก็ให้กำเริบ ก็ได้นะเนี่ย

วิเคราะห์อย่างไร้สาระ - Yandere (นางาโต้) VS Tsundere (ฮารูฮิ) ... ศึกคู่นี้มันช่างยอดเยี่ยมเสียนี่กระไร สมัยนี้สาวซึนมันเก่าไปแล้วเฟ้ย! ...ยังไงก็ช่าง ไปตายซะเจ้าเคียวน์เอ็งจะโชคดีเกินไปแล้ว!

 Ps. โดจินถึงแม้จะแพงเมื่อเทียบกับการ์ตูนรวมเล่ม แต่ความตั้งใจของคนเขียนที่อยากให้คนอื่นได้ลองอ่านผลงานของตน รับรองได้เลยว่ามีไม่แพ้ใครหรอกนะ ถ้าใครมีโอกาสได้เจอโดจินที่ถูกใจ ก็ช่วยๆอุดหนุนเขาด้วยละ เขาจะได้มีกำลังใจมาเขียนอะไรดีๆให้อ่านต่อ อิๆ