Limitless Frontier of Imagination

โอ้สกันเข้าไป! ในคราวนี้ข้าพเจ้าก็จะขอมา สรุปเนื้อเรื่อง + บ่นๆเกี่ยวกับตัวละครอีกหนึ่งตัวจากเกมส์ ToHeart2 Another Days ตามคำเรียกร้อง (ถึงจะมีมาแค่หนึ่งเสียงก็จะทำให้! ) เพราะยังไง ไม่ว่าจะเล่นเกมส์ อ่านการ์ตูน ต่อพลาโม หาโปรแกรมแปลกๆเล่น มันก็ทำให้้ข้าพเจ้ามีความสุขทั้งนั้นแหละ ว่าแล้วเราก็มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า

สำหรับตัวละครในคราวนี้ เธอคือหนึ่งในรุ่นน้องที่เป็นเพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งของโคโนมิ ชื่อจริงๆของเธอนั้นคือ ยามาดะ มิจิรุ (山田 ミチル) แต่เนื่องจากปรกติเพื่อนๆจะเรียกเธอว่า "ชารุ" เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าก็จะขอเรียกตามละกัน อิๆ (ส่วน ยจจี้ จะไว้พูดถึงในคราวหน้า) ตัวเธอนั้นมีนิสัยไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ แถมยังไม่ค่อยแสดงอารมณ์ให้เห็นอีกด้วย (พูดง่ายๆว่าหน้าตายสิ้นดี) โดยเหตุผลที่ข้าพเจ้าเลือกคนนี้ขึ้นมาพูดก่อน ก็เพราะนิสัยของเธอดูเผินๆแล้วเหมือนกับ นางาโต้ ยูกิ จาก ฮารูฮิ นั่นเอง แถมยังเป็นสาวแว่นอีกต่างหาก แบบนี้จะไม่เล่นได้ยังไงจริงมะ

(นี่แหละจ้า สาวแว่นของเกมส์นี้ ดูเผินๆเหมือนจะเป็นตัวละครที่ไม่น่าสนใจซักเท่าไหร่ แต่หลังๆเธอน่ารักมากกกก ขอบอก )

สรุปเนื้อเรื่องคร่าวๆ (ขอบอกเป็นข้อๆตามเคย) - บอกก่อนว่าเนื้อเรื่องในส่วนแรกของทั้ง ชารุ และ ยจจี้ จะใช้ร่วมกัน เพราะฉะนั้นใครเล็งยจจี้ไว้ก็ควรมาอ่านส่วนนี้ด้วยล่ะ

- เรื่องวุ่นๆ ทั้งหมดก็เกิดจากเจ้า ยูจิ เพื่อนสนิทของเรา มาขอร้องให้เราช่วยสวมรอยเป็นมัน แล้วไปทำให้งานดูตัวที่ทางตระกูลจัดขึ้นนั้น ล่มๆไปซะ (เพราะเจ้ายูจิดันไปคิดว่าอีกฝ่ายต้องเป็นสาวหน้าบู่แหงๆ + ไม่อยากทำให้สาวเจ้าต้องเสียใจ เลยโยนภาระมาให้พระเอกแทนเฉยเลย)

(โดนขอร้อง (แกมบังคับ) ให้ไปทำให้งานดูตัวล่ม ไม่งั้นจะไปปูดเรื่องที่พระเอกเคยไปเอา ชุดสำหรับหุ่นยนต์เมดสาวจากคอลเล็คชั่นสุดรักของตน <-ก็ชุดที่ ซิลฟ่า ใส่อยู่นั่นแหละ)

- แต่พอไปถึง กลับไปเจอ ยจจี้ อีกหนึ่งเพื่อนสนิทของโคโนมิ (พร้อมๆกับโดนแตะผ่าหมาก และหาว่าเป็นคนหลายใจด้วย ) กลายเป็นว่าจริงๆแล้วคนที่ต้องมาดูตัวต้องเป็น ชารุ ต่างหาก แต่เนื่องจากยจจี้คิดว่าตัวชารุเองนั้น คงไม่คิดจะคัดค้านความเห็นของผู้ใหญ่แน่ๆ เลยขอมาแทนและพยายามทำให้งานดูตัวครั้งนี้ล่ม (แผนเดียวกับทางฝ่ายพระเอกเลย) <- พระเอกก็ซวยไป

(เนื่องจากทั้งสองฝ่ายต่างก็อยากให้งานดูตัวครั้งนี้ล่ม ก็เลยเตี้ยมกันว่าต่างฝ่ายต่างก็ไม่ชอบอีกฝ่าย [เรื่องมันจะได้จบๆ] โดยหลังจากนั้น พระเอกเราก็โดนยจจี้ลากไปเที่ยวต่อ เพราะไหนๆก็ได้เงินมาเป็นค่านัดเที่ยวแล้วทั้งทีนิ )

- วันต่อมา ทั้งชารุและยจจี้ก็อุตส่าห์แวะมาขอบคุณเรื่องเมื่อวันก่อน (แกล้ง + แซวนิดๆด้วย) โดยหลังจากนั้น จะมีให้ผู้เล่นเลือกว่าจะตามชารุหรือยจจี้ไป (แน่นอนว่าข้าพเจ้าเลือกตามชารุไป)

(พระเอกเราก็โดนแกล้ง(!?) อีกเช่นเคย <- ย้ำว่าพระเอกเกมส์นี้ไม่ค่อยถูกกับผู้หญิงเท่าไหร่ <- แต่ก็มีสาวๆมาติดตรึม <- แต่เห็นว่าเจ้าพระเอกนี่มันเป็นคนดีเลยหยวนๆให้ละกัน )

- ชารุก็ตอบแทนบุญคุณพระเอกในฐานะที่ช่วยทำให้งานดูตัวครั้งนี้ล่ม โดยพาพระเอกไปเลี้ยงที่ร้าน มอนจะยากิ&โอโคโนมิยากิ ในสังกัดของพ่อเธอ (จะว่าเป็นคุณหนูก็ใช่อ่ะนะ... )

(ย้าก เห็นแ้ล้วอยากกินโอโคโนมิยากิขึ้นมาเลยวุ้ย )

- กลายเป็นว่าตระกูลของฝ่ายชารุนั้นก็ไม่ธรรมดา (พูดง่ายๆก็คล้ายๆยากูซ่านั่นแหละ) โดยเหตุผลที่ชารุนั้นถูกคลุมถุงชนให้ไปดูตัวกับเจ้ายูจิเพื่อนเรานั้น จริงๆแล้วก็เพราะทางครอบครัวอยากให้ชารุมีชีวิตที่มีความสุข ไม่ต้องเข้ามาพัวพันกับโลกฝั่งนั้นดั่งเช่นคนอื่นๆ (ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ชารุ คงสืบถอดตำแหน่งของตระกูล เพื่อหวังตอบแทนคุณพ่อแม่แน่ๆ)

(ขนาดพวกหน้าโหดๆยังต้องยอมทำตามที่ชารุพูดเลย <- แต่พระเอกก็โดนอัดฟ้าใสไปรอบ เพราะความเข้าใจผิด เหอๆ)

- แต่หลังจากนั้นไม่นาน ทางผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายก็รู้ถึงเรื่องที่ทั้งสองฝ่าย ต่างก็ส่งตัวแทนไปดูตัว จนคราวนี้ถึงกับสั่งให้คบกัน ทางชารุก็ไม่คิดจะปฎิเสธความเห็นของครอบครัวอยู่แล้ว (เพราะรู้ว่าจริงๆเป็นเพราะความหวังดี) ทางเจ้ายูจิยิ่งแล้วใหญ่ เพราะคราวนี้รู้แล้วว่าอีกฝ่ายเป็นชารุเลยยอมตกลงด้วย (แถมถ้าปฏิเสธก็อาจจะโดน ขับไล่ออกจากตระกูลอีก) ทางพระเอกของเราที่อยากให้ชารุนั้นแต่งงานกับคนที่เธอชอบจริงๆ ไม่ใช่โดนคลุมถุงชนแบบนี้ ก็เลยตัดสินใจทำอะไรบางอย่างลงไป นั่นคือ .... สารภาพรักใส่ชารุขณะที่กำลังดูตัวกับเจ้ายูจิ เพราะถ้าเป็นแบบนี้งานดูตัวครั้งนี้ก็ล่ม แถมถ้าชารุมีคนรักเป็นคนทั่วๆไป ชารุก็จะไม่ต้องยุ่งกับธุรกิจของครอบครัวอีก (ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว)

(พระเอกของเราแน่จริงๆ กล้าสารภาพรักกลางที่สาธารณะเืพื่อความสุขของผู้หญิงคนหนึ่ง)

- ทั้งพระเอกและชารุเลยต้องแสดงละครคู่รักหลอกๆ โดยตกลงว่าจะทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าชารุจะเจอคนที่เธอรักจริงๆ (ตรงช่วงนี้ก็อ่านได้เพลินๆ สบายๆแล้วล่ะ )

- จู่ๆ รุ่นพี่มาเรียน (ตัวป่วนประจำเรื่อง) ก็เสนอไอเดียให้ัจัดงานแสดงละครร่วมกันระหว่างสองโรงเรียนในงานวัฒนธรรม (ชารุและยจจี้อยู่คนละโรงเรียน) โดยตอนแรกตกลงให้พระเอกและชารุแสดงเป็นพระเอกและนางเอกของเรื่อง + ฉากจูบกันด้วย ด้วยเหตุผลว่า "ไหนๆก็เป็นคู่รักอยู่แล้วนี่ แค่นี้จะเป็นไรไป" ตอนแรกพระเอกตั้งใจจะปฏิเสธ แต่เนื่องจากเจ้ายูจิดันเสนอตัวเป็นพระเอกแทน เรื่องก็เลยนำไปสู่กับตัดสินกันด้วย ฟุตซอล แบบ 5 ต่อ 5 ขึ้น <- พระเอกเราก็ชนะไปตามระเบียบ

(รุ่นพี่มาเรียนที่คราวนี้มาพร้อมกับโครงการจัดการแสดงละครร่วมกันของสองโรงเรียน)

(ศึกฟุตซอลอันแสนดุเดือดที่มีบทพระเอก (และจูบของนางเอก) เป็นเดิมพันก็ได้เริ่มขึ้น!)

- สำหรับบทละครนั้น ก็ได้ตัวชารุเองนี่แหละเป็นคนแต่งให้ (ไอ้ที่รุ่นพี่มาเรียนคิดไว้นั้น ใช้ไม่ได้ซักกะอย่าง ) โดยมีเนื้อเรื่องดังนี้ (ย้าก บ้าจี้เขียนก็ได้ฟระ)

"เกี่ยวกับโลกที่ใกล้จะล่มสลาย โดยบริเวณส่วนใหญ่ในโลกล้วนกลายเป็นทะเลทรายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงแต่โอเอซิสเล็กๆ ที่กำลังจะโดนทรายกลืนในไม่ช้า พระเอกนั้นเป็นอัศวินที่ออกตามหา 'ต้นกำเนิดของชีวิต' ตามคำสั่งเสียของภรรยาอันเป็นที่รัก และนางเอกก็คือเจ้าหญิงของโอเอซิสแห่งนั้นนั่นเอง

ทั้งสองได้มาพบกันก็เพราะพระเอกไปล้มฟุบที่โอเอซิสที่นางเอกอยู่พอดี พระเอกเริ่มสนใจนางเอกตรงนิสัยมองโลกในแง่ดี ไม่ยอมละทิ้งความหวัง ความฝัน ในขณะที่นางเอกก็ชอบพระเอกตรงที่ความซื่อตรง (ความบื้อ?) ของพระเอก หลังจากนั้นทั้งสองก็ได้รู้ความจริงว่า สิ่งที่อัศวินได้ตามหามาตลอดนั้น จริงๆแล้วคือต้นกำเนิดของโอเอซิสแห่งนี้นั่นเอง ในท้ายที่สุด เจ้าอัศวินก็ได้ตัดสินใจออกเดินทางต่อไป (ไม่เอาต้นกำเนิดของชีวิตไปจากโอเอซิสแห่งนี้ด้วย) โดยทิ้งเจ้าหญิงไ้ว้เบื้องหลัง ทางฝ่ายเจ้าหญิงเองก็ได้แต่เฝ้ามองอัศวินผู้นั้นตลอดไป <- เจ้าหญิงได้แต่เก็บความรู้สึกดีๆ ที่มีต่ออัศวินไว้ในใจ เพราะเห็นแก่ความรักของอัศวินที่มีต่อภรรยา ส่วนเจ้าอัศวินนั่นก็คงจะรักเจ้าหญิงเหมือนกันแหละ แต่คงจะรู้สึกว่า ถ้าบอกรักเจ้าหญิง จะเป็นการทรยศต่อภรรยาที่ตายไป "

- ถึงละครจะเศร้าไปซักหน่อย แต่ตอนซ้อมละครก็สนุกสนานกันดี พอความแตกว่าทั้งสองยังไม่เคยจูบกันมาก่อน ก็โดนคนอื่นช่วยกันวางแผน (และแอบสะกดรอย) คอยเชียร์ให้ทั้งสองจูบกันซะที เหอๆ

(ขณะที่พระเอกไปช่วยนางเอกออกร้านขายโอโคโนมิยากิ ก็เจอตาแก่แปลกมาถามว่า "ถ้าเอาแต่รอลูกค้าสั่ง ไม่ยอมทำตุนไว้ก่อนแบบนี้จะขายทันได้ยังไง" แต่พระเอกบอกว่าที่ทำแบบนี้เพราะ "อยากให้ทุกคนได้ทานสิ่งที่อร่อยที่สุด และถูกใจลูกค้ามากที่สุด" <- ดูท่าว่าจะเป็นคำตอบที่ถูกใจตาแก่นี่มิใช่น้อย )

(โอ้ได้เห็นชารุในชุดมิโกะด้วย ยอดเลย )

- (แต่แล้วปัญหาก็เกิดขึ้นอีกจนได้) กลายเป็นว่าฝ่ายครอบครัวของชารุได้ตัดสินใจจะให้ชารุดูตัว (จะให้หมั้นด้วยซ้ำ) กับชายคนอื่นอีกครั้ง จนถึงกับไม่ให้ชารุมาแสดงละครอีก แต่ในท้ายที่สุดชารุก็ปรากฏตัวอีกครั้งที่งานละครในบทเจ้าหญิง (ที่ตอนแรกเปลี่ยนแผนไปให้พี่ทามะเล่นแทน) ทั้งสองต่างก็ได้แต่แสดงละครตามบทไปเรื่อยๆ แต่ในท้ายที่สุดพระเอกก็ได้ตัดสินสารภาพรักชารุจากใจจริง ทั้งๆที่ตามบทแล้วพระเอกจะต้องทิ้งเจ้าหญิงไว้ (เปลี่ยนบทเฉย เอ็งแน่มาก )

(ถึงชะตาฟ้าลิขิตให้เราต้องแยกกัน (จริงๆแล้ว ยากูซ่าลิขิตต่างหาก เหอๆ) แต่ชั้นก็จะขอบอกว่ารักเธอ! <- เน่าอีกแล้ว )

- ในตอนท้ายเรื่องราวทุกอย่างก็ลงเอยได้ด้วยดี เพราะชื่อของชายที่ทางครอบครัวของชารุอยากให้ชารุไปแต่งงานด้วยนั้น จริงๆแล้วก็คือเจ้าพระเอกเองนี่แหละ (พวกยากูซ่ามันคิดว่าเป็นคนละคนกับพระเอก) เพราะพระเอกสามารถซื้อใจของคุณปู่ชารุ ตั้งแต่ตอนตอบคำถามที่งานวัดแล้วแหละ (ตอนนั้นแอบทำเนียนมาวัดใจ คนรักของหลาน อะไรทำนองนั้นเหอๆ)... Happy Ending

(ฉากจูบระหว่างอัศวินและเจ้าหญิงและบทสรุปแบบ Happy Ending ซึ่งไม่ควรจะมีในละครเรื่องนี้)

(ทั้งสองต่างก็รู้สึกถึงเสียงหัวใจเต้นของอีกฝ่าย ที่ดังสอดประสานกันท่ามกลางพระอาทิตย์ยามเย็น <- อ้ากกก ไม่ค่อยถูกโรคกับการแปลอะไรแบบนี้จริงๆเล้ยให้ตายซิ )

(ถึงแม้หนทางข้างหน้าจะโหดร้ายซักแค่ไหน ชั้นก็พร้อมที่จะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป <- ประโยคซึ้งๆส่งท้าย )

สรุปและบ่นคร่าวๆ (เฮ้ออออ เหนื่อยเพราะแปลอะไรเน่าๆนี่แหละ...)

- คิดไม่ถึงเลยว่าจะเล่นมุขคลุมถุงชนระหว่างสองตระกูลใหญ่ (เข้าใจหาเนื้อเรื่องมาใส่ให้ตัวประกอบจากภาคหลักนะเนี่ย เหอๆ)

- จริงๆเหมือนบทละครเนี่ยจะพยายามสะท้อนถึงอะไรหลายๆอย่างนะ (ขออภัยที่สรุปสั้นๆ ฮือๆ) ที่เห็นชัดๆก็คือ ตรงที่เจ้าอัศวินไม่กล้าบอกรักเจ้าหญิงเพราะไม่อยากพาเจ้าหญิงไปลำบาก ก็ตรงกับนิสัยของพระเอกเหมือนกันนะเนี่ย

- อ้อ แถมให้นิด คนพากษ์ชารุเขาบอกว่า การที่ชารุถอดแว่นตอนงานแสดงละคร จริงๆก็ต้องการจะสื่อด้วยว่าชารุนั้นเปิดใจให้กับพระเอกด้วยแหละ อิๆ <- นอกจากนั้นก็ใส่แว่นไว้เหอะ ดีแล้ว