Limitless Frontier of Imagination

โอ้สกันอีกครั้ง! ในคราวนี้ข้าพเจ้าก็จะขอมา ส่งท้ายเกมส์ ToHeart2AD กันซะที (ดองไว้ทิ้งไว้ในเครื่องนานมากแล้ว) โดยจะสรุปเนื้อเรื่องของรุ่นน้องยจจี้ (อันนี้ตามคำขอ) และเนื้อเรื่องเสริมของโคโนมิและำพี่ทามะ (อันนี้ความชอบส่วนตัว ) อ้อ ขอบอกก่อนนิดว่าในคราวนี้ข้าพเจ้าจะขอยกระดับความเข้มงวดของตัวกรองศีลธรรมนิดหน่อย (คงเพราะช่วงนี้บ้านเรามีแต่ข่าวแย่ๆละมั้ง เฮ้อ ) <- เอาเหอะ เพราะยังไงๆข้าพเจ้าก็ยังเชื่อว่าเกมส์ 'แนวนี้' บางเกมส์ต่อให้ไม่ต้องใช้ภาพเซอร์วิส มันก็ยังคงมีคุณค่าอยู่ดีนั่นแหละ

เนื้อเรื่องของรุ่นน้องยจจี้ ผู้เป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทของโคโนมิ

สำหรับในภาค ToHeart2AD นี้ ในช่วงแรกเราจะได้เจอกับยจจี้ก็ตอนที่เราโดนเพื่อนใ้ช้ให้ไปล่มงานดูตัวซะ แล้วก็ไปเจอกับโยจจี้ที่มาแทนชารุด้วยเหตุผลเดียวกับเรา (รายละเอียดในส่วนแรกนั้นไปดูได้จากเนื้อเรื่องของชารุ ที่นี่ ) โดยเนื้อเรื่องหลังจากนั้นส่วนใหญ่ก็จะเกี่ยวกับ ความพยายามของเธอที่ทำตัวเป็นแม่สื่อระหว่างเรากับโคโนมิ ท่ามกลางเสียงคัดค้านของชารุผู้เป็นเพื่อนสนิท เพราะรู้อยู่แล้วว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคนที่จะเสียใจก็คือตัวยจจี้เองนั่นแหละ จุดขำๆส่วนใหญ่ของเรื่องก็มักจะเกี่ยวกับความพยายามแก้นิสัยขยาดๆผู้หญิงของเจ้าพระเอกนี่แหละ (มีตั้งแต่ลากไปสระว่ายน้ำให้คุ้นเคยกับร่างกายของผู้หญิง, ลองให้เปิดกระโปรงแบบหลอกๆ บลาๆ <- น่าอิจฉาจริงจริ้งงงง ) แต่ประเด็นสำคัญในตอนท้ายก็คือ เนื่องจากเธอคิดว่าคนอย่างเธอนั้นคงยากที่จะมีความรักเหมือนคนอื่นเขา (เนื่องจากปมด้อยเรื่องหน้าอกเลยทำให้สมัยก่อนเธอมักจะโดนล้ออยู่เสมอๆ จนในที่สุดเธอก็พบว่าถ้าแกล้งทำตัวเองให้ห้าวๆ กล้าพูดเกี่ยวกับหน้าอกของตัวเองแบบมั่นๆ ก็จะไม่มีใครมาแกล้งอีก <- สรุปง่ายๆว่าเห็นแบบนั้นก็เหอะ แต่จริงๆแล้วก็ขี้อายนา) จึงอยากทำให้ความรักของเพื่อนสนิท(โคโนมิ) นั้นเป็นจริงขึ้นมาแทน แต่พอวันเวลาผ่านไปตัวเธอนั้นก็กลับหลงรักพระเอกแทนซะนี่ ด้วยความที่รู้สึกผิดต่อเพื่อนสนิทเธอจึงได้แต่เก็บความรู้สึกนี้ไว้ในใจไม่กล้าที่จะบอกออกไปนั่นเอง

ภาพประกอบอย่างคร่าวๆ + คำอธิบายนิดหน่อย

(นี่แหละจ้า หน้าตาของรุ่นน้องยจจี้ที่เป็นนางเอกในคราวนี้)

(การประชุมว่าด้วยการวางแผนสนับสนุนความรักระหว่างพระเอกกับโคโนมิก็เกิดขึ้นเพราะเธอนี่แหละ <- โดยไม่ฟังความเห็นของเจ้าพระเอกมันด้วยซ้ำ!)

(แผนการมัดมือชกให้พระเอกสารภาพรักกับโคโนมิก็จบเห่เพราะเธอดันไปติดกับดัก(!?) ของใครซักคนเข้า <- กับดักในสวนสาธารณะเนี่ยนะ )

(เจ้าของกับดักนั่นก็ไม่ใช่ใครอื่น รูโกะ นั่นเอง ที่คราวนี้โผล่มาเป็นแขกรับเชิญ <- พระเอกจำเรื่องของรูโกะไม่ได้)

(หนึ่งในมาตรการรักษาความขยาดผู้หญิง - มองสาวๆในชุดว่ายน้ำให้ชินซะ!)

(แต่ดันไปเจอคุณแม่ของโคโนมิเข้าซะนี่ - ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ยว่าคือคุณแม่ลูกหนึ่งแล้ว <- ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักหรอก แค่อยากเอามาลงไว้เฉยๆ )

(เผลอมองไปหน่อยเลยเจอคุณเธองอนใส่ - แต่ตอนหลังพอพระเอกชมว่าชุดว่ายน้ำน่ารักดี ก็ทำให้เธอถึงกับอายม้วนไปเลย)

(ภาพตอนเธอกำลังดูแลพระเอก หลังจากที่เธอเผลอซัดพระเอกซะสลบในขณะที่ 'กำลังแก้นิสัยขยาดผู้หญิง' - ด้วยวิธีไหนไม่ขอพูดละกัน เพราะมันช่างน่าอิจฉา แถมเว่อร์ซะจนยอมรับไม่ได้ )

(รูปนี้ยกมาให้ดูเล่นๆว่าการประชุมเพื่อแก้นิสัยของพระเอกมันมีบ่อยถึง 1,634 ครั้งแล้วนา <- เผลอๆนิสัยขยาดผู้หญิงมันจะกลายเป็นนิสัยชีกอแล้วละมั้งเนี่ย!)

(อันนี้พอดีฟ้ามันผ่าตอนที่เธอกำลังเปลี่ยนเสื้อที่เปียกอยู่พอดีอะนะ อย่าคิดมากๆ )

(สุึดท้ายทางเดียวที่จะบอกให้เธอรู้ว่าคนที่พระเอกรักจริงๆแล้วน่ะคือตัวเธอเองนั่นแหละ ก็คือการจูบหน้าโรงเรียนเลยนั่นแหละ! <- ยินดีด้วยกับผลของการฝึกซ้อมพิเศษ เพราะอย่างน้อยๆก็ทำให้พระเอกเรากล้าขึ้นจม )

(กลายเป็นว่าโคโนมิเองก็พอจะรู้ถึงความรู้สึกของเราและยจจี้อยู่ตั้งนานแล้วล่ะเลยไม่ติดใจอะไร <- ฮือๆ ตัวก็เล็กแท้ๆ แต่ใจกว้างซะจริงๆเลยน้า โคโนมิจัง )

(สุดท้ายทั้งสองก็ตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุขตลอดไป เพื่อไม่ให้ความตั้งใจของโคโนมิต้องเสียเปล่านั่นเอง )

สรุปแบบบ่นๆเกี่ยวกับเนื้อเรื่องในส่วนของยจจี้

- อืมมมม ประเด็นหลักก็คือ แนวๆแม่สื่อตกหลุมรักซะเองนั่นแหละ ตรงจุดนี้นับว่าเฉยๆนะ ....

- ชอบลักษณะการพูดจาของยจจี้จังแฮะ ฟังแล้วรู้สึกเป็นกันเองดี ไม่ใช่แนวๆนางเอ้กนางเอกอะไรแบบนั้น

- เอาว่าสำหรับบทนี้ ถึงแม้ประเด็นหลักจะโหลๆไปซักหน่อย แต่ก็มีจุดขำๆให้อ่านได้เพลินๆเยอะดี + CG ประกอบก็สวยดีด้วย อิๆ

ของแถม - เนื้อเรื่องเสริมของ โคโนมิและพี่ทามะ

สำหรับบทนี้พูดได้เลยว่าไม่มีอะไรมาก เพราะเหมือนใส่มาเป็นของแถมมากกว่า (ก็มีเนื้อเรื่องเป็นของตัวเองในภาค ToHeart2 แล้วนี่) เรื่องเกิดจากการที่พระเอกตัดสินใจบอกกับโคโนมิตามตรงว่า ตอนนี้มองเธอแค่เหมือนเป็นน้องสาวและเพื่อนสมัยเด็กเท่านั้น แต่อนาคตยังไม่แน่ จนทำให้ทั้งโคโนมิและพี่ทามะก็ตัดสินใจบอกรักกับพระเอกตรงๆ พร้อมกับตกลงว่าจะแข่งกันอย่างยุติธรรมซึ่งๆหน้า โดยในตอนท้ายทั้งสองก็ถึงกับช่วยกันดูแลพระเอกที่มือเจ็บทั้งสองข้างอย่างชนิดที่เรียกว่า 'ถึงลูกถึงคน' นั่นแหละ .... (อยากจะตะโกนว่า มันเว่อร์ไปแล้วเว้ย!!!!!! ) แถมตอนจบแทนที่พระเอกจะต้องเลือกคนใดคนหนึ่ง มันดันกลายเป็นว่าทั้งสองสาวดันโอเคที่จะอยู่กันแบบสามคนแบบนี้ต่อไปซะนี่! (เล่นง่ายไปหน่อยมั้ง!!!!!)

ภาพประกอบแบบคร่าวๆ + คำอธิบายนิดหน่อย (ขออภัยที่ต้องกรองภาพส่วนใหญ่ออกไป <- เกินครึ่งได้มั้งเนี่ย เฮ้อ สมเป็นเนื้อเรื่องที่ใส่มาเน้นเซอร์วิสคนเล่นจริงๆ)

(นี่แหละจ้า เพื่อนสมัยเด็กของเราทั้งสองคน - โคโนมิ และ พี่ทามะ <- อ่านเนื้อเรื่องสรุปแล้วคงพอจะเข้าใจแล้วใช่มะ ว่าทำไมบทนี้ถึงมีชื่อนางเอกถึงสองคนด้วยกัน)

(ความวุ่นวายในบทนี้ก็เริ่มจากการสารภาพรักแบบซึ่งๆหน้าของทั้งสองสาว ซึ่งนำไปสู่การแข่งขันกันเป็นคนรักของพระเอกแบบใสสะอาด ตรงไปตรงมา )

(ไปโรงเรียนพร้อมๆกับควงสองสาวที่คนนึงเป็นดาวของโรงเรียน (ขนาดพวกสาวๆยังแอบชอบ) อีกคนก็มีแฟนคลับลับๆเพียบ (ส่วนใหญ่ก็พวกนิยมโลลินั่นแหละ) <- แน่นอนว่าพระเอกโดนหมายหัวจากผู้ชายทั้งโรงเรียนอีกเช่นเดิมนั่นแหละ อิๆ)

(เอ้า จะเลือกทานอาหารของใครล่ะ อิๆ - ข้อมูลแถมนิดหน่อย โคโนมิถนัดทำแกงกระหรี่สูตรพิเศษ และพี่ทามะก็ถนัดทำสเต้กชั้นเลิศ <- จะอันไหนก็น่าอร่อยทั้งนั้นแหละ )

(ในขณะที่พระเอกกำลังแอบหนีกลับบ้านหลังโรงเรียนเลิกแบบสุดชีวิต ก็ดันไปเจอกับโคโนมิโดยบังเอิญ <- เจ้าพระเอกของเราก็หักหลบจนตกบันได ทำให้กระดูกมือร้าว + เคล็ด จนใช้มือทั้งสองไม่ได้ชั่วคราวอีก)

(ชีวิตของหนึ่งหนุ่ม (ที่มือทั้งสองเจ็บจนใช้ไม่ได้) กับสองสาวก็เริ่มขึ้น ณ บัดนี้นั่นแหละ - เอาว่าสุดท้ายก็ไปลงเอยที่ประโยคเด็ด "จะอาบน้ำ จะทานข้าวเช้า หรือจะรับเป็นพวกเราดีล่ะ" <- ทั้งสองสาวพูดขณะที่ใส่ (แต่) ผ้ากันเปื้อนทำครัวด้วยนะ!!!!)

สรุป + บ่นๆ เกี่ยวกับเนื้อเรื่องของโคโนมิและพี่ทามะ

- นี่มันเน้นฉากเซอร์วิสชัดๆ! ไอ้เราก็คิดว่ามันจะให้พระเอกเลือกหนึ่งในสองคนตอนจบ แต่ไหงกลายเป็นควบสองแบบนี้ได้ฟระ!!! น่าหมั่นไส้พระเอกจริงๆวุ้ย <- ย้ำว่าพระเอกเรื่องนี้เป็นคนดี ไม่เคยคิดเอาเปรียบผู้หญิงแต่อย่างใด ถ้าอยากโชคดีแบบนี้ ก็ขอให้ลองทำตัวเป็นคนดี้คนดีแบบมันให้ได้ก่อนละกัน

- คิดเองว่าคนที่มือเจ็บหนักทั้งสองข้างเนี่ย มันต้องให้คนอื่นช่วยในกรณีไหนบ้าง .... พูดง่ายๆว่าถ้ากล้าทำอะไรให้กันขนาดนี้แล้วเนี่ย ก็แต่งงานกันไปเหอะ ไม่ต้องคิดมากแล้ว

สรุปเกี่ยวกับเกมส์ ToHeart2AD นิดหน่อย (จากปากคนที่จบเนื้อเรื่อง ซิลฟา,ฮารูมิ, ชารุ, ยจจี้, โคโนมิ และพี่ทามะ)

- ก็เป็นเกมส์ที่ถูกสร้างด้วยความตั้งใจชิ้นหนึ่ง - ภาพสวย (แหง) เพลงเพราะ บทก็ถูกเขียนขึ้นด้วยความตั้งใจ (ไม่ได้เล่นง่ายแบบซ้ำกันหมดยกเว้นตัวเลือกท้ายๆอะไรแบบนั้น) ตัวละครก็เยอะ เอาว่ามีทั้งคุณภาพและปริมาณจนไม่น่าเชื่ีอว่าเป็นเกมส์เนื้อเรื่องเสริม <- ถ้าซื้อแผ่นแท้มาก็พูดได้เต็มปากว่าคุ้มนั่นแหละ

- เหมาะกับคนที่ชอบเนื้อเรื่องแนวใสๆ ขำๆ อ่านสบาย แล้วก็มีซึ้งๆนิดหน่อยตามมาตรฐาน รับรองว่าไม่มีการหักหลังผู้เล่นแต่อย่างใด ตรงกับที่คิดไว้เป้ะๆนั่นแหละ โดยต้องขอบอกตามตรงว่าพอเล่นไปหลายๆบทแล้ว มันกลับทำให้ข้าพเจ้าเบื่อๆเกมส์แนวนี้ไปพอสมควรเลย <- นึกภาพคนกินแต่เค้กอร่อยๆซ้ำซากซิ

.... สุดท้ายนี้ก็ขอ Uninstall เกมส์นี้ออกไปจากฮาร์ดดิสค์ พร้อมๆกับกล่าวคำอำลานิดหน่อย .... ก่อนที่จะไปเหล่ๆเกมส์อื่นที่เพิ่งได้มาอย่าง Chaos Head แล้วก็ Cross+Channel ที่ดองอยู่อีก จะหาเวลามาเล่นได้มั้ยเนี่ยเรา